Eilidh NicLeòid] Bha uair eile ann 's ma bha thu a’ sireadh carbhaidh no bràmair, dh’ fheumainn a bhith air do dheagh phonaigeadh g’ e bith cà’ an tèid thu.
[Eilidh NicLeòid] B’ e an fhaing àite cho math ‘s a bh’ ann airson coinneachadh ri fir òga.
[Eilidh NicLeòid] Bhiodh na caileagan air an sgeadachadh anns an aodach a bu shnasaile a bh’ aca – am polcan-fainge mar a theireadh iad ris. Agus iad an dùil, sùil nam balach a ghlacadh.
[Eilidh NicLeòid] Agus nam faiceadh tu tè eile le aodach snog aig àm sam bith eile, chanadh tu “tha i na polcan-fainge” a’ ciallachadh gun robh i san èideadh a b’ fheàrr a bh’ aice no gun robh i a’ sireadh bràmair.
[Eilidh NicLeòid] Hmm, cha mhòr a b’ fheàirrde mise am pholcan-faing a chur orm. ‘S beag feum a rinn e dhomh. Bhiodh iad a’ dol.
Chaidh am prògram seo, Beul Chainnt, a chraoladh an toiseach ann an 2002.
[Eilidh MacLeod] Another time, if you were searching for a sweetheart or darling, you needed to be well preened at all times.
[Eilidh MacLeod] The fank was as good as any place to meet young men.
[Eilidh MacLeod] The young women would be dressed in their finest clothes – the polcan-faing (fank-clothes) they called them. And they hoped to catch the boys’ eyes.
[Eilidh MacLeod] and if you saw another one with pretty clothes at another time, you would say “she’s in her fank-clothes” meaning that she was in her best outfit, or she was looking for a boyfriend.
[Eilidh MacLeod] Hmm, that did me no good putting my fank-clothes. Little good it did me. They are going.
This programme, Beul Chainnt, was first broadcast in 2002.
Eilidh NicLeòid] Bha uair eile ann 's ma bha thu a’ sireadh carbhaidh no bràmair, dh’ fheumainn a bhith air do dheagh phonaigeadh g’ e bith cà’ an tèid thu.
[Eilidh NicLeòid] B’ e an fhaing àite cho math ‘s a bh’ ann airson coinneachadh ri fir òga.
[Eilidh NicLeòid] Bhiodh na caileagan air an sgeadachadh anns an aodach a bu shnasaile a bh’ aca – am polcan-fainge mar a theireadh iad ris. Agus iad an dùil, sùil nam balach a ghlacadh.
[Eilidh NicLeòid] Agus nam faiceadh tu tè eile le aodach snog aig àm sam bith eile, chanadh tu “tha i na polcan-fainge” a’ ciallachadh gun robh i san èideadh a b’ fheàrr a bh’ aice no gun robh i a’ sireadh bràmair.
[Eilidh NicLeòid] Hmm, cha mhòr a b’ fheàirrde mise am pholcan-faing a chur orm. ‘S beag feum a rinn e dhomh. Bhiodh iad a’ dol.
Chaidh am prògram seo, Beul Chainnt, a chraoladh an toiseach ann an 2002.
[Eilidh MacLeod] Another time, if you were searching for a sweetheart or darling, you needed to be well preened at all times.
[Eilidh MacLeod] The fank was as good as any place to meet young men.
[Eilidh MacLeod] The young women would be dressed in their finest clothes – the polcan-faing (fank-clothes) they called them. And they hoped to catch the boys’ eyes.
[Eilidh MacLeod] and if you saw another one with pretty clothes at another time, you would say “she’s in her fank-clothes” meaning that she was in her best outfit, or she was looking for a boyfriend.
[Eilidh MacLeod] Hmm, that did me no good putting my fank-clothes. Little good it did me. They are going.
This programme, Beul Chainnt, was first broadcast in 2002.